به مادر گفتم : آخر این خدا کیست؟
که هم در خانهی ما هست و هم نیست
تو گفتی : مهربانتر از خدا نیست
دمی از بندگان خود جدا نیست
چرا هرگز نمی آید به خوابم؟
چرا هرگز نمی گوید جوابم؟
نماز صبحگاهت را شنیدم
تو را دیدم، خدایت را ندیدم.
به من آهسته مادر گفت : فرزند!
خدا را در دل خود جوی یک چند
خدا در رنگ و بوی گل نهان است
بهار و باغ و گل از او نشان است
خدا در پاکی و نیکی است، فرزند!
بود در روشناییها خداوند
شاعر : پروین دولتآبادی
جامعة المصطفی العالمیة مرکز آموزش زبان و معارف اسلامی
کتاب «آموزش فارسی به فارسی کتاب چهارم»
صفحه 13
مترجم : رضا ناکانه
お母さんに聞いた。結局、神様とは誰のことなの?
お家にいるようにも、いないようにもみえる。
お母さんは言ったよね。神様より優しいものはないって。
一時たりとも自分のしもべ達から離れることはないって。
なのにどうして夢に出てこないの?
どうして答えてくれないの?
お母さんが朝早く礼拝するのを聞いた。
そこにお母さんはいたけど、神様は見えなかった。
お母さんはそっと答えてくれた。わが子よ!
まずは自分の心の中に神様を探してみなさい。
神様は花の色や香りのなかにいる。
春や庭や花のなかに見てとれる。
神様はけがれのないものや善いもののなかにいるのよ、わが子よ!
光輝くもののなかにいるのが神様なの。
詩:パルヴィーン・ドウラトアーバーディー
アルムスタファー国際大学u3000言語・イスラーム知識教育センター
教科書『ペルシア語によるペルシア語教育u3000第4巻』より
13ページ
訳:レザー中根
ارمغان پارس ...
ما را در سایت ارمغان پارس دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 137 تاريخ: پنجشنبه 20 آبان 1395 ساعت: 9:41