چو سرو باش 糸杉のごとくあれ

حکیمی را پرسیدند: «چندین درخت نامور که خدای عز و جل آفریدهاست و برومند، هیچ یک را آزاد نخواندهاند؛ مگر سرو را که ثمرهای ندارد. این چه حکمت است؟»
گفت: «هر درختی را ثمره معین است که به وقتی معلوم، به وجود آن تازه آید و گاهی به عدم آن پژمرده شود و سرو را هیچ از این نیست و همه وقتی خوش است و این است صفت آزادگان.»

به آنچه می گذرد دل منه که دجله بسی		پس از خلیفه بخواهد گذشت در بغداد
گرت ز دست بر آید، چو نخل باش کریم		ورت ز دست نیاید، چو سرو باش آزاد

گلستان، سعدی
مترجم : آتسوشی ناکانه

u3000賢者に問い尋ねた。「偉大なる神が創り給うた木々、名のあるそして実をつけるもののうち、凛としたものはひとつとてない。実をつけぬ糸杉を除いて。これはいかなる知悉か？」
u3000賢者は答えた。「実をつける木はどれもそれがなる時は生き生きとし、それがない時は枯れ果てる。しかし糸杉にはこのようなことはない。常に生き生きとしている。これこそが凛としているということなのだ。」

カリフたちが行き交いし後もバグダードで流れ続ける		過ぎ行くものに執着することなかれu3000チグリスの大河は
もし何も実がなければ糸杉のように凛とあれ		もしお前に果実がなればナツメヤシのように恵み深くあれ

サァディー『ゴレスターン』
訳：中根u3000敦

ارمغان پارس ...